هر چند دیر ولی ...
سلام دوستان با وفا و بی وفا . ممنون از کسایی که تو این مدت سراغم رو از این ور اون ور گرفتن و از سایرین هم انتظاری نیست چون هر کسی گرفتاریهای خودشو داره . چند روزی در عزای یکی از اقوام و چند روزی در سفر کاری بودم . خلاصه که بر من ببخشید . نقداْ این غزل رو بخونید تا فرصت بعدی . نقد و نظر فراموش نشود لطفاْ ...
پشت این پنجره چشمی ست به در خشکیده
آن نـگـــاهـــی که به در بود دگـــــــــر خشکیده
شوق از حــلقـــه ی گـیـســـوی نگـــار افتـــاده
شــــور در حـنـجــــره ی مـــرغ سحـر خشکیده
آن گـــــل قـــــــــاصــــــدک آمـــــــــده از راه دراز
که از احـــســــــاس تـو مـی داد خبر خشکیده
رود مــی رفـــت به دریــــا بــرسد ، امـــا حـیـف
چـــنـــد روزی ست کـه در راه سفــر خشکیده
...
جـــــای این جنگـل خشکیده ی بی آب و علف
کــــاش مـی شـد که ببینیم تـــبـــر خـشـکیده
یا علی ...
در سرزمین سینه ی من